Podręcznik polowy · Elegancka broń
Miecze świetlne
Ostrze z czystej energii, żywy kryształ w sercu i rękojeść, którą każdy Jedi składa własnymi rękami. Rozbierz jeden na części, sprawdź, dlaczego ostrza Sithów są czerwone, wypróbuj każdy kolor i kształt – i posłuchaj, jak kinowy projektor i telewizor stworzyły najsłynniejszy dźwięk w historii kina.
Przesuń kursor nad ostrzem, by wymachiwać mieczem
- Pierwsze pojawienie się
- Nowa nadzieja · 1977
- Zasilanie
- Kryształ kyber
- Kolory ostrzy w kanonie
- Ponad tuzin
- Czego nie przetnie
- Beskar, kortozis, inne ostrze
Elegancka broń
Miecz świetlny to miecz, którego ostrze jest zrobione z energii, a nie ze stali. Rdzeń energetyczny zasilany kryształem kyber wypuszcza je z rękojeści, a ostrze z równą łatwością tnie drzwi przeciwwybuchowe i wrogów[1]. To broń Jedi i Sithów – i dla jednych, i dla drugich znaczy znacznie więcej niż tylko broń.
Elegancka broń z bardziej cywilizowanych czasów.
Nie ma dwóch takich samych. Jedi nigdy po prostu nie dostaje miecza świetlnego: buduje go sam, wokół kryształu, który go wybrał, z rękojeścią dopasowaną do własnej dłoni[2]. Sithowie idą inną drogą. Odbierają kryształ Jedi i wtłaczają w niego ciemną stronę – dlatego ich ostrza płoną czerwienią[2][3].
Wnętrze rękojeści
Każda rękojeść wygląda inaczej, ale w środku wszystkie mają te same podstawowe części[1][2]. Przewijaj stronę i patrz, jak jedna z nich rozpada się na elementy.
-
Emiter ostrza
Tędy ostrze wychodzi z rękojeści. Osłona chroni dłoń, a matryca emitera w środku musi być włożona właściwą stroną: odwrócona wywołuje cofnięcie w sieci zasilania – w najlepszym razie ostrze zwiera się i gaśnie, w najgorszym rękojeść wybucha[2].
-
Soczewka skupiająca
Skupia energię kryształu w zwarte, stabilne ostrze, zanim dotrze ona do emitera[1][2].
-
Kryształ kyber
Serce broni. Skupia energię i nadaje ostrzu kolor – a na swój sposób jest żywy (rozdział 04)[2][3].
-
Rdzeń energetyczny
Komora z kryształem, otoczona cyklicznie pracującymi wzbudnikami pola, które dostarczają mu energii[1][2].
-
Moduł sterowania
Aktywator, który zapala i gasi ostrze, oraz pokrętła regulujące jego moc i długość. Miecze treningowe są zablokowane na bezpiecznym, niskim ustawieniu[2].
-
Chwyt
Dopasowany do właściciela – i nie tylko do ludzkiej dłoni: rękojeść może pasować do naturalnego chwytu danego gatunku albo być wyrzeźbiona z drewna twardego jak metal, jak u młodego adepta Gungiego[2].
-
Ogniwo zasilające
Ogniwo odpowiedniej wielkości, owinięte obojętną izolacją energetyczną, które podtrzymuje ostrze[2].
-
Głowica
Zamyka rękojeść. Wiele z nich ma pierścień lub klips do pasa, by broń mogła wisieć przy boku właściciela[2].
Wszystkie osiem części. Przeciągnij rękojeść, by ją obrócić, albo włącz rentgen, by zajrzeć do środka obudowy.
Rękojeść miecza z pojedynczym ostrzem, rozłożona na części. Nazwy elementów pochodzą z książki Star Wars: The Visual Encyclopedia[1]; rysunek jest nasz i nie przedstawia broni żadnej konkretnej postaci.
Jak Jedi buduje swój miecz
Dla Jedi miecz świetlny jest końcem pewnej drogi. Przez tysiące lat młodzi adepci brali udział w Zgromadzeniu – rytuale na lodowej planecie Ilum: każdy z nich musiał odnaleźć własny kryształ w Jaskini Kryształów[3][4]. „Wojny klonów” pokazują to w odcinkach „Zgromadzenie” i „Próba siły”.
W jaskini kryształy przyzywają. Dla kogoś, komu nie są przeznaczone, kryształ jest zimny w dotyku; ten, którego wybrał, słyszy jego muzykę i czuje do niego pociąg[3]. Aby do niego dotrzeć, młody adept musi stawić czoła własnym lękom[2].
Świeżo znaleziony kyber jest przezroczysty. Obudzony Mocą, przybiera kolor pasujący do właściciela – niebieski, zielony, żółty, fioletowy…[2]
Rękojeść jest projektowana pod właściciela. Jedi z końca Republiki preferowali cztery style – „Obowiązek i Stanowczość”, „Pokój i Sprawiedliwość”, „Żywioły Natury” oraz „Męstwo i Mądrość”; Sithowie mieli dwa: „Pasja i Siła” oraz „Władza i Kontrola”[2].
Bez narzędzi: części unoszą się i łączą telekinezą, a pracą kieruje inżynier – w „Wojnach klonów” stary droid Huyang[2].
Pierwsze zapalenie, w kolorze samego kryształu. Odtąd Jedi wie, jak zbudować kolejny miecz, gdyby ten kiedyś przepadł[2].
Na ekranie
-
Młodzi adepci w Jaskini Kryształów – „Wojny klonów”, „Zgromadzenie” · 2012
-
Ahsoka Tano z młodymi adeptami i ich nowymi mieczami świetlnymi – „Próba siły” · 2012
Po upadku Zakonu Jedi nie było już Zgromadzenia: ocaleni budowali miecze z tego, co udało się znaleźć[2]. Imperium wyeksploatowało Ilum do cna w poszukiwaniu kryształów, a Najwyższy Porządek zamienił później całą planetę w Bazę Starkiller[4].
Kyber: żywy kryształ
Kryształy kyber to rzadkie kryształy zestrojone z Mocą, rosnące na kilku światach w galaktyce – najsłynniejsze w Jaskini Kryształów na Ilum i na Jedha[3]. Są niemal żywe: „śpiewają” do tych, których wybierają, porozumiewają się ze sobą i nagrzewają się tylko pod dotykiem istot żywych – pochwa czy ręcznik zostają zimne, dłoń nie[3].
Są też niezwykle potężne. Odpowiednio oszlifowany duży kryształ potrafi skupić energię w wiązkę niszczącą planety: Imperium plądrowało kyber ze świątyń Jedi, z Ilum i innych światów, by zbudować superlaser Gwiazdy Śmierci – to historia „Łotra 1”[3].
Przezroczysty
Świeżo znaleziony kyber jest przezroczysty i bezbarwny. Nie związał się jeszcze z nikim[2].
Związany
Obudzony Mocą, kryształ przybiera kolor pasujący do właściciela. Niebieski i zielony to zwykłe barwy Jedi; fioletowy ma Mace Windu, żółty – Rey[2][3].
Skrwawiony
Sith nie może sprawić, by kryształ go wybrał, więc odbiera go Jedi i wtłacza w niego ciemną stronę, aż kryształ „krwawi” na czerwono. Darth Vader zrobił to z kryształem Mistrzyni Jedi Kirak Infil'a – a kryształ odpowiedział wizjami[3].
Uleczony
Skrwawiony kryształ można uleczyć. Ahsoka Tano oczyściła dwa kryształy z miecza Inkwizytora, Szóstego Brata: stały się białe i zostały jej ostrzami[3].
Pęknięty
Przeciągnij strunę, a kryształ pęknie. Kryształ Kylo Rena pękł, gdy ten go skrwawiał, dlatego jego ostrze jest niestabilne: dwa boczne wyloty odprowadzają nadmiar energii – stąd jelec w jego mieczu[2][3].
Niektóre kryształy łamią tę regułę. Mistrzowie Jedi Ki-Adi-Mundi i Agen Kolar mieli miecze, które potrafiły zmieniać barwę z zielonej na niebieską[2]. Kryształ kohlen daje słabe pomarańczowe ostrze – bezużyteczne w pojedynku, ale jedyne, które przecina tarcze zasilane kryształem tego samego rodzaju, w powieści „Mistrz i uczeń”[2].
Wszystkie kolory ostrzy
W fabule kolor pochodzi z kryształu[2]. Za kamerą każdy nowy kolor ma własną historię – a niektóre wybrano długo po zakończeniu zdjęć[2]. Dotknij ostrza, by je zapalić: stanie się twoim kryształem na całej tej stronie.
-
Obi-Wan Kenobi, Anakin i Luke Skywalker, Leia
W dwóch pierwszych filmach Jedi mieli ostrza niebieskie, a Sithowie czerwone. Rekwizyty były zwykłymi białymi prętami; kolory domalowano klatka po klatce już po zdjęciach[2].
-
Yoda, Qui-Gon Jinn, Luke w „Powrocie Jedi”
Nowy miecz Luke'a był niebieski we wczesnych wersjach montażu, w zwiastunach i na plakatach. Zmienił się na zielony, by odcinać się od niebieskiego nieba Tatooine – i by pokazać, że to nowa broń[2].
-
Mace Windu, Vernestra Rwoh
Samuel L. Jackson poprosił o fioletowy – swój ulubiony kolor – żeby Mace Windu wyróżniał się wśród Jedi w „Ataku klonów”[2].
-
Strażnicy Świątyni Jedi, Rey
Znany z animacji żółty zadebiutował w aktorskim filmie w ostatniej scenie „Skywalker. Odrodzenie”, wraz z własnym mieczem Rey[2].
-
Darth Vader, Darth Sidious, Maul, hrabia Dooku
-
Ahsoka Tano
Barwa uleczonego kryształu: sithowski kryształ oczyszczony i przywrócony światłu[3].
-
Baylan Skoll, Shin Hati
Dave Filoni wybrał go do „Ahsoki”, by pokazać, że ci mroczni wojownicy nie są Sithami[2].
-
Mroczny Miecz
Płaskie czarne ostrze z białą poświatą – jedyne tego rodzaju (rozdział 06)[5].
-
Cyjan, indygo, magenta, pomarańcz, żółtozielony
Widziane w opowieściach z ery Wielkiej Republiki i w grze „Jedi: Upadły zakon”; krótki miecz Ahsoki świecił na żółtozielono[2][3].
Na ekranie
-
Pomarańczowoczerwone ostrze Shin Hati krzyżuje się z zielonym – „Ahsoka”, „Upadły Jedi” · 2023
-
Białe ostrza Ahsoki Tano – „Ahsoka”, „Wojownik cienia” · 2023
Czy kolor coś znaczy? W kanonie nie jest to ani ranga, ani zawód: odzwierciedla więź między kryształem a właścicielem[2]. Czerwień to wyjątek – tak ciemna strona działa na kryształ.
Nie tylko jedno ostrze
Większość Jedi nosiła klasyczne pojedyncze ostrze, ale galaktyka pełna jest odmian[2]. Najedź kursorem na kartę albo ją dotknij, by zapalić ostrze.
-
Pojedyncze ostrze
Większość Jedi i Sithów
Klasyka: jedna rękojeść, jedno ostrze, zwykle trzymane oburącz[2].
-
Podwójne ostrze
Darth Maul · „Mroczne widmo” (1999)
Ostrze na każdym końcu zamienia go w zabójczy kostur. Niektóre składają się na pół po wyłączeniu[2].
-
Zakrzywiona rękojeść
Hrabia Dooku · „Atak klonów” (2002)
Zakrzywienie lepiej leży w dłoni w jednoręcznych stylach szermierki, takich jak Makashi[2].
-
Shoto
Yoda; drugie ostrze Ahsoki Tano
Krótkie ostrze – zwykle druga broń w walce dwoma ostrzami[2].
-
Jelec krzyżowy
Kylo Ren · „Przebudzenie Mocy” (2015)
Dwa krótkie boczne ostrza odprowadzają energię pękniętego kryształu. Sam pomysł jest prastary: sięga Wielkiej Plagi Malachoru[2].
-
Wirujące podwójne ostrze
Inkwizytorzy · „Rebelianci” (2014)
Pierścieniowa rękojeść, wokół której dwa ostrza wirują wzdłuż toru[2].
-
Pika świetlna
Strażnicy Świątyni Jedi · „Wojny klonów”
Kostur z żółtym ostrzem na każdym końcu, noszony przez zamaskowanych strażników Świątyni Jedi[2].
-
Bicz świetlny
Vernestra Rwoh · „Akolita” (2024)
Cienkie, giętkie ostrze o długości kilku metrów, które potrafi oplątać przeciwnika. Miecz Vernestry przechodzi w nie po obróceniu pierścienia[6].
-
Mroczny Miecz
Tarre Vizsla · „Wojny klonów” (2010)
Czarny, płaski i ostro zakończony jak prawdziwy miecz. Wykonany około 1050 BBY przez Tarre Vizslę, pierwszego mandaloriańskiego Jedi; nie można go dostać w darze, tylko wygrać w walce. Moff Gideon zmiażdżył go w 3. sezonie „Mandaloriana”[5].
-
Rozdzielany miecz
Cal Kestis · „Jedi: Upadły zakon” (2019)
Dwa miecze świetlne, które łączą się w jeden z podwójnym ostrzem – i znów się rozłączają[2].
-
Miecz-blaster
Ezra Bridger · „Rebelianci” (2014)
Miecz świetlny z blasterem wbudowanym w rękojeść[2].
-
Miecz treningowy
Młodzi adepci z Yodą · „Atak klonów” (2002)
Zablokowany na stałym, niskim poziomie mocy – wystarczająco bezpieczny, by uczyć adeptów walki[2].
Trening z droidem
Na pokładzie Sokoła Millennium Obi-Wan Kenobi daje Luke'owi miecz świetlny i wypuszcza na niego latającego droida treningowego – po czym opuszcza mu na oczy osłonę hełmu. Odbijanie strzałów z blasterów to dokładnie to, do czego stworzono Formę III, Soresu[7]. Teraz twoja kolej.
Oczy mogą cię zwieść. Nie ufaj im.
Gra treningowa wymaga JavaScriptu.
Z opuszczoną osłoną włącz dźwięk: buczenie droida przesuwa się razem z nim w lewo i w prawo, a każdy strzał zdradza się ułamek sekundy wcześniej.
Czego ostrze nie przetnie
Miecz świetlny przyżega w trakcie cięcia, więc nawet odcięta kończyna prawie nie krwawi[2]. Odbija strzały z blasterów i przepala drogę przez drzwi przeciwwybuchowe. Ale kilka rzeczy mu się opiera[2]. Wybierz cel i uderz.
- Drzwi przeciwwybuchowe. Przepala się – powoli. Qui-Gon Jinn wypala żarzącą się dziurę w drzwiach przeciwwybuchowych w „Mrocznym widmie”.
- Strzał z blastera. Odbity. Jedi wyczuwa strzał dzięki Mocy i odsyła go prosto z powrotem[1].
- Inny miecz świetlny. Starcie. Dwa ostrza nie przecinają się nawzajem – blokują się i sypią iskrami.
- Beskar. Wytrzymuje. Czysty mandaloriański beskar jakiś czas opiera się ostrzu: zbroja Dina Djarina wytrzymała miecze Ahsoki Tano[2].
- Kortozis. Wyłącza. Zbroja z kortozisu wysysa energię ostrza i na chwilę je gasi[2].
Magia kina
W 1977 roku miecz świetlny był lampą błyskową. Twórca rekwizytów Roger Christian znalazł w londyńskim sklepie fotograficznym stare rękojeści lamp błyskowych Graflex i ozdobił je szynami T z szafek oraz różnymi drobiazgami; George Lucas poprosił o klips do pasa[8]. Rękojeść Dartha Vadera była lampą błyskową Micro Precision Products. Rękojeść Obi-Wana była najbardziej złożona: kółko od kranu, wzmacniacz do karabinu maszynowego, granat nasadkowy z czasów I wojny światowej i część silnika odrzutowego Rolls-Royce'a[2].
Ostrza sprawiały więcej kłopotu. Na planie były to trójścienne pręty pokryte odblaskowym Scotchlite, obracane małym silniczkiem w rękojeści, by łapały światło – kruche i niewidoczne za każdym razem, gdy odwracały się od kamery[2][8]. Dlatego każde ostrze obrysowywano ręcznie, klatka po klatce. Animator Nelson Shin narysował je w około tydzień; zasugerował, by wyglądały „trochę drżąco”, jak świetlówka, z jedną dodatkową, jaśniejszą klatką, żeby światło wibrowało[8].
Późniejsze filmy zmieniły przepis: pręty węglowe w „Imperium kontratakuje” i „Powrocie Jedi”, a potem stalowe i aluminiowe w prequelach[2].
Ten dźwięk
Buczenie wymyślił projektant dźwięku Ben Burtt. Zmieszał pracujący na biegu jałowym warkot sprzężonych silników starych projektorów kinowych z brzęczeniem, które telewizor wprowadził do nieekranowanego kabla mikrofonowego – odkrytym przypadkiem, gdy szukał dźwięku iskrzenia[8]. Do ruchu odtwarzał brzęczenie przez głośnik i przeciągał obok niego mikrofon: efekt Dopplera zniekształca wysokość dźwięku[8].
Nasz syntezator odtwarza ten przepis; to nie jest oryginalne nagranie.
Laboratorium dźwięku wymaga JavaScriptu.
Nelson Shin dodał jeszcze jeden pomysł: dźwięk rozmagnesowywacza, bo miecz świetlny powinien kojarzyć się z polem magnetycznym[2].
Czy dałoby się zbudować prawdziwy?
Nie tak, jak pokazują to filmy – przynajmniej na razie. Laser się nie nadaje: wiązka światła nie kończy się po metrze, leci, dopóki coś jej nie pochłonie, a dwie wiązki przenikają przez siebie zamiast się zderzać[9].
Bliżej jest plazma – gaz tak gorący, że jego atomy tracą elektrony: świeci i tnie. Ale dąży do rozprzestrzeniania się. Magnesy potrafią ją utrzymać, lecz tylko wewnątrz pojemnika, a miecz nie może go mieć[10]. Drugi problem to paliwo: w rękojeści nie ma niczego, co podtrzymywałoby palenie przez cały pojedynek[9].
W 2020 roku inżynierowie z kanału na YouTube The Hacksmith zbudowali pierwszy chowany miecz świetlny z plazmy. Propan i tlen spalają się w starannie ukształtowanym, gładkim, „laminarnym” strumieniu o temperaturze około 2200 °C (4000 °F) – wyższej niż temperatura topnienia większości metali[10][11]. Haczyk: miecz jest uwiązany do plecaka z gazem.
Szybkie odpowiedzi
Czy miecz świetlny może zmienić kolor?
Tak, jeśli zmieni się jego kryształ. Skrwawienie kryształu ciemną stroną zmienia go na czerwony; uleczenie skrwawionego kryształu czyni go białym, jak zrobiła to Ahsoka Tano[3].
Dlaczego miecze Sithów są czerwone?
Kryształ kyber nie wybierze Sitha, więc Sithowie odbierają kryształy Jedi i „krwawią” je ciemną stroną, aż poczerwienieją[2][3].
Czym jest kryształ kyber?
Rzadkim kryształem zestrojonym z Mocą, w sercu każdego miecza świetlnego: skupia energię i nadaje ostrzu kolor. Kyber zasilał też superlaser Gwiazdy Śmierci[3].
Jak Jedi zdobywa kryształ?
Tradycyjnie podczas Zgromadzenia: młodzi adepci lecą do Jaskini Kryształów na Ilum i znajdują kryształ, który ich przyzywa[3][4].
Czym jest Mroczny Miecz?
Starożytnym mieczem świetlnym o czarnym ostrzu, wykonanym przez Tarre Vizslę, pierwszego mandaloriańskiego Jedi, około 1050 BBY. Trzeba go zdobyć w walce; Moff Gideon zniszczył go w 3. sezonie „Mandaloriana”[5].
Kto ma fioletowy miecz świetlny?
Mace Windu – na prośbę Samuela L. Jacksona – oraz, w erze Wielkiej Republiki, Vernestra Rwoh[2].
Czego miecz świetlny nie przetnie?
Innego miecza świetlnego, beskaru, kortozisu, pancernej tkaniny, phriku i zbroi Gwardzistów Pretoriańskich[2].
Źródła
- StarWars.com Databank — “Lightsaber” (diagram from Star Wars: The Visual Encyclopedia)
- Wookieepedia — “Lightsaber”
- Wookieepedia — “Kyber crystal”
- Wookieepedia — “Ilum”
- Wookieepedia — “Darksaber”
- Wookieepedia — “Lightwhip”
- Wookieepedia — “Lightsaber combat”
- Wikipedia — “Lightsaber”: props, visual effects and sound design
- ScienceAlert — “Could We Ever Make a Real Lightsaber?” (2022)
- The Hacksmith — “Retractable Plasma Lightsaber”, DigiKey Maker.io (2020)
- Guinness World Records — Hacksmith creates world’s first retractable lightsaber (2020)
- Wikipedia — “Flame test”
A teraz zobacz je w akcji
Wszystkie filmy, seriale i gry na jednej osi czasu, w kolejności wydarzeń – z odhaczaniem tego, co już obejrzane.